Het gaat over de schepping.
Deze eeuwige legende een immense gave.
Ze hadden een manier van spreken, handelen of zich uiten waardoor je je begrepen voelde. Het was ook ze dwars door het scherm, het podium van de pagina heen stappen en inbegrepen: “Ik begrijp je.”
En het voelt altijd mogelijk. Echt. Menselijk.
In een wereld vol behoeften en schijn heb je iets nodig waar je op kunt rekenen.
Daarom voelt dit verlies zo persoonlijk.
Het effect verandert
wanneer er nieuws wordt gemeld; de eerste reactie is ongeloof.
“Nee… het is vreselijk.”
Ze vernieuwen de pagina.
Raadpleeg een andere bron.
We hopen dat het een vergissing was.
Maar toen kwam de eerste bevestigingen binnen. Mensen begonnen zich vast te klampen. Ze gingen aan het werk. Sociale media werden overspoeld met herinneringen.
En plotseling wordt de waarheid onontkenbaar.
Ze zijn weg.
Er bestaat een bijzondere vorm van verdriet: verdriet om het verlies van iemand die je nooit hebt ontmoet, maar die je op de een of andere manier toch kent. Het is stil, maar diepgaand. Subtiel, maar uniek.
Je zou zomaar in het niets kunnen staren.
Misschien heb je al oude video’s, interviews, optredens en toespraken gezien.
Misschien voelde u onverwacht een breuk in uw kiel.
Alles is in orde.
Want het gaat niet alleen om celebritynieuws.
