Klassiek/idiopathisch (ongeveer 70% van de gevallen): Vaak geassocieerd met infecties van de bovenste luchtwegen of het maag-darmkanaal. Kan ook verband houden met ontstekingsziekten (bijv. de ziekte van Crohn, reumatoïde artritis).
Geassocieerd met maligniteit (≈20%): een paraneoplastisch syndroom, meestal gekoppeld aan hematologische kankers (bijv. acute myeloïde leukemie) en zelden aan solide tumoren.
Door medicatie veroorzaakt (≈10%): Zoals in dit geval te zien is. Veelvoorkomende oorzaken zijn onder andere:
Granulocyt-koloniestimulerende factor (G-CSF) – meest voorkomende oorzaak van geneesmiddelgerelateerde aandoeningen.
Bepaalde antibiotica (bijv. nitrofurantoïne, trimethoprim-sulfamethoxazol).
Antiepileptica.
Orale anticonceptiva.
Zoals in dit geval kunnen nieuwe inhalatiemedicijnen een trigger zijn.
Wat te doen als u vermoedt dat u het Sweet-syndroom heeft?
Voor patiënten:
Als u plotseling een pijnlijke huiduitslag met koorts krijgt – vooral na het starten van een nieuw medicijn – raadpleeg dan direct een arts. Stop niet met medicijnen zonder uw arts te raadplegen, maar meld wel het nieuwe symptoom en het tijdstip waarop u de medicijnen bent gaan gebruiken.
Voor zorgverleners (met name in de huisartsenzorg):
Wees alert op mogelijke klinische symptomen: denk aan het Sweet-syndroom met een acuut begin van pijnlijke plaques en koorts.
Neem een gedetailleerde anamnese af: focus op nieuwe medicijnen (op recept, vrij verkrijgbaar, supplementen) en recente infecties.
Spoedverwijzing: Verwijs naar de dermatologie voor een spoedonderzoek en biopsie.
Initiële diagnostiek: Bestel een volledig bloedbeeld met differentiatie (verwachting: neutrofilie) en overweeg screening op onderliggende infectie of
Kwaadaardigheid vastgesteld op basis van de voorgeschiedenis.
Behandeling: De hoeksteen van de behandeling van door geneesmiddelen veroorzaakte gevallen is het snel stoppen met het gebruik van het betreffende middel. Systemische corticosteroïden (bijvoorbeeld orale prednison) zijn zeer effectief en leiden tot snelle verbetering. Andere middelen (bijvoorbeeld colchicine, kaliumjodide) kunnen worden gebruikt.
Prognose:
De laesies verdwijnen doorgaans zonder littekenvorming nadat de oorzaak is weggenomen en de behandeling is gestart. Recidief is echter mogelijk en onderliggende oorzaken (met name maligniteit in klassieke gevallen) moeten worden onderzocht.
