Na de papierwinkel bracht de bewaker de vrouw naar een cel, wees haar het bed aan en waarschuwde haar dat de gevangenen over een paar minuten naar de binnenplaats zouden worden gelaten. De oude vrouw knikte zwijgend. Ze wist nog niet dat ze al in de gaten werd gehouden.
Op de binnenplaats van de gevangenis was een vrouw met de bijnaam Razor. Bijna alle gevangenen waren bang voor haar. Ze was groot, sterk en haar gezicht en oren zaten vol piercings. Meestal waren er twee vrouwen in haar buurt die alles deden wat ze zei.
Toen Razor de nieuwkomer zag, grijnsde ze.
— Kijk eens wie ze voor ons hebben meegebracht.
Haar vrienden lachten.
De oude vrouw probeerde langs hen te lopen, maar Razor deed een stap opzij en blokkeerde haar weg.
— Waar ga je heen, oma?
De vrouw bleef staan.
— Ik wil even gaan zitten.
— Laat eerst eens zien wat je hebt meegebracht.
De oude vrouw drukte de tas steviger tegen zich aan.
— Hier zitten alleen mijn spullen in.
— We zullen wel zien welke.
Een van de vrouwen probeerde de tas te grijpen, maar de oude vrouw greep hem onverwachts stevig met beide handen vast.
— Alsjeblieft, doe dat niet.
Razor lachte.
— Heb je dat gehoord? Ze geeft ons zelfs bevelen.
— Ik heb je niets gedaan, — zei de oude vrouw zachtjes.
— Dat kan ons niet schelen.
Razor griste de tas abrupt uit haar handen en schudde de inhoud eruit, recht op de grond. Een kam, een paar foto’s, een oude sjaal en een klein doosje vielen op het asfalt.
De vrouwen begonnen te lachen.
— En dat is alles? Hebben we zoveel tijd verspild aan deze onzin?
De oude vrouw bukte zich om haar spullen te pakken, maar een van de gevangenen schopte een foto met haar voet verder weg.
— Kruip, oma, ga hem halen.
Verschillende gevangenen in de buurt keken toe, maar niemand greep in. Iedereen kende Razor en wist heel goed dat wie zich bemoeide met zaken die hem niet aangingen, de volgende zou zijn die in de plaats van de oude vrouw zou komen.
De bejaarde vrouw pakte zwijgend de foto op.
Maar toen ze probeerde op te staan, duwde Razor haar in haar schouder. De oude vrouw verloor haar evenwicht en viel op haar knieën.
De vrouwen lachten opnieuw.
— Misschien hoort u helemaal niet hier thuis, maar in een verzorgingstehuis?
De oude vrouw probeerde op te staan, maar een van hen duwde haar opnieuw, en ditmaal viel de vrouw op de grond.
— Genoeg, alstublieft, — vroeg ze.
Maar dit amuseerde hen alleen maar meer.
Razor greep haar bij haar kleren en dwong haar op te staan, waarna ze haar met haar handpalm in het gezicht sloeg.
— Hier doe je wat ik zeg.
De oude vrouw begon te huilen. Ze bedekte haar hoofd met haar handen toen de vrouwen haar van verschillende kanten begonnen te duwen, en een van hen sloeg haar meerdere keren op haar rug.
